Czy ksieza powinni sie zenic?

PatTTriss · 08/02/06, 07:54

Co myslicie na temat dzialan kleru odnosnie zniesienia celibatu i pracy zarobkowej ksiezy? Niby ksiadz tez czlowiek ale? no wlasnie ale... hehe. Piszcie. Buzka.

PatTTriss · 09/10/06, 07:57

Tematyka zawierania związków małżeńskich przez księży jest niezwykle problematyczna. Każdy wie, że ksiądz to też człowiek ale ....? aczkolwiek obserwuje się niechlubne przypadki postępowania kleru. Życie w celibacie napewno jest sprawą bardzo niekomfortową, ponieważ łączy się z rezygnacją z jednej z 3 podstawowych potrzeb tj. natury intymnej czlowieka, jednakże to przecież sprawa dobrowolna i świadoma. Napewno każdy ksiądz nie jest ubezwłasnowolniony i świadomie z pełnią klarowności zmysłów podejmuje tą jak już podkreślałam wcześniej niełatwą decyzję. Celibat jako wyraz zapożyczony jest z języka łacińskiego. W terminologii opisowej oznacza dobrowolne zrezygnowanie ze zwiazku małżeńskiego a dokładnie życie samotne bez żony. Praktycyzm celibatu sięga daleko początku chrześcijańtwa, buddyzmu czy lamizmu gdzie za fundament pojmuje się życie monastyczne. Jakkolwiek by na to nie patrzec to konsekwencją złożenia ślubów wieczystych przez biskupów. prezbiterów czy chocby diakonów jest celibat. Często słyszy się jak księża, którzy wystąpili z związku z kościołem tłumaczą swoje postępowanie czysto administracyjnie. Faktycznie tak jest, iż to Papież Grzegorz VI w rytuale rzymskim na przełomie XI - XII wieku przesądził o praktycznym podejściu do celibatu. Aczkolwiek sprawa nie została dobrze przyjęta przez środowisko księży, ponieważ na pierwszym rzymskim synodzie biskupim w 1074 roku, Papiez Grzegorz VI pozbawił godności wszystkich żonatych księży tym bardziej po tym wydarzeniu celibat nie był dobrze tolerowany. Już dwa lata póżniej sami biskupi ekskomunikowali Papieża za próby wprowadzenia celibatu a następnie na synodzie w Bixen oficjalnie wyśmiali i potępili go za próby wprowadzenia celibatu co dla księży oznaczało życie bez żon. Kontynuując wątek prawo kanoniczne zazwala na wyświęcanie żonatych księży wyłącznie w trzech przypadkach: - katolickich kościołach wschodnich; - przez które rozumie się takie kościoły wschodnie, które pozostają w jedności z kościołem rzymskokatolickim, które to uznają władzę i autorytet Papieża; - wśród księży wspólnot i kościołów odłączonych tj. protestanci i trzeci w kościołach prześladowanych np. Czechach i dawnym ZSSR.
W kościele katolickim żonaci mężczyźni mogą pełnic jedynie funkcję diakona stałego, jednakże po śmierci współmałzonki nie mogą ponownie się ożenic. Jesli mówic o kościele prawosławnym to bezwzględny celibat obowiązuje biskupów natomiast już księża i diakoni mogą się żenic jednakże są obowiązani do przestrzegania celibatu jesli przez przyjęciem slubów nie wstąpili w związek małżeński. Idąc dalej w kierunku kościoła anglosaskiego, protestanckiego czy starokatolickiego księża nie mają obowiążku życia w celibacie, jednakże mogą dobrowolnie przyodziac celibat. I tak prosze Państwa można snuc demagogię i różnorakie rozważania zawierające scricto uzasadnienie merytoryczne zawierajace się w przepisach administracyjnych czy kościelnych kościoła ale nie do końca. Jakkolwiek księża porzucający sutannę w amoku krętactwa za swoje postepowania muszą przynac, że celibat ma wymiar teologiczny. Ten wymiar tkwi w związkach kapłana z Jezusem, który sam nie posiadał żony i żył ubogo. Wielcy Święci jak Jan Paweł II, Ojciec Pio, Św. Piotr, Ojciec Maksymilian Kolbe, Św. Patryk i wielu innych przyjęli celibat i byli na tyle dojrzali, że nie musieli występowac. Obecnie społeczeństwo ma negatywny obraz postrzegania kleru. Księża dają bardzo zły przykład i nie powinni się dziwic, że pod tym pryzmatem postrzega ich społeczeństwo. Celibat jest jednak zawsze przyjmowany w wolności i "dla Królestwa niebieskiego" (Mt 19,12) więc postepowanie wielu księży to znacząca nieświadomośc wyboru. Nie mi dane jest oceniac ale pozwolę sobie zakończyc ten post refleksją, ksiądz to tylko człowiek, był nim i zawsze będzie a my nie mamy wierzyc w księdza tylko w Boga. Pozdrawiam.